Home Wedstrijd 15 is een mooi rond getal
formats

15 is een mooi rond getal

Published on July 2, 2018 by in Wedstrijd

Het moet zowat van 2015 geleden zijn dat ik nog een goede, lange race tot een goed einde kon brengen. Die plannen had ik ook gisteren. Nog eens racen op mijn oude niveau met de wapens die ik ter beschikking had. Het is er niet van gekomen. Net zoals zovele anderen trouwens in Gravelines. Waar de gemiddelde temperatuur in juni en juli zo’n 20-22° bedraagt, was die gisteren vlot boven de 35°. Ik weet al langer dat ik een patent moet hebben op extra warme races maar hier was ik dus niet voor gekomen en al zeker niet omdat de organisatie niet voorbereid was op dit weer! Zelfs oude krijger Jean Morreau, in zijn topdagen nog tweemaal top 10 in Hawaii, was er niet over te spreken.

Het goede nieuws is dat ik 15 volledige triatlons gefinisht heb. Daar ben ik zelf wel heel erg trots op. De dag startte zoals die moest met een erg degelijk zwemnummer in fantastisch mooi water met euh… wel erg veel plantengroei. Het touw van de boeien op 1m diepte was soms voor twintigtallen meters spoorloos. Om één of andere reden moest ik constant aan de trailer van Rambo denken, wanneer hij met planten gedresseerd rond zijn oren, uit het water komt. Glimlachend de rode loper richting fiets op gelopen.

Nord-Pas-de Calais is niet meteen de mooiste plek van Frankrijk. Een beetje troosteloos en de wegen zijn zelfs nog in slechtere staat. Auto’s rijden constant op het parcours, het is een kwestie van het asfalt tussen de putten te vinden en geen Franse boer of schone te zien om je aan te moedigen. Ik werk de eerste 150km een degelijk fietsnummer af maar plots verdwijnt de energie en ik krijg de wattages niet meer getrapt die ik daarvoor deed. Ik zat nochtans goed in de race. Blijkbaar ganse tijd met de latere winnaar samen gefietst. De maag speelt op en mijn hoofd lijkt wel te ontploffen. Krampen spelen op en rechtstaan is niet meer mogelijk. Na de laatste beklimming van de Wattenberg (die naam zeker waardig) beslis ik om te stoppen aan de bevoorrading en mijn hoofd te koelen. Ik heb een hitteslag onder mijn te weinig ventilerende helm. 2 drinkbussen later en wat gekoeld, loopt het fietsen terug een pak beter.

En dan maar lopen zeker. Of eerst mij schoenen en kousen aankrijgen. Elke keer ik duw om mijn voeten in mijn schoenen te krijgen, schiet mijn lies in kramp. Daarna mijn kuit en daarna mijn quadriceps. Het wordt nog een lange weg. Om een zeer lang verhaal kort te maken, ik loop een definitieve kramp in mijn kuit op op km 4 en beslis hiermee uit te lopen, de bevoorradingen staan zo ver uit elkaar dat elke atleet zowat 3-4 minuten zijn hoofd staat te koelen alvorens opnieuw te vertrekken. Ik zie niemand nog echt lopen, zelfs de atleten van de halve afstand halen amper 13km/u. Meer wandelaars dan lopers en als ze dat al doen lijkt het meer een cordon pinguins die richting zee aan het huppelen zijn. Ik haal de finish in een marathontijd van 4u30 zonder ook maar 1x te wandelen (eerlijk: op 200m na wegens krampen), samen met mijn maatje Bart. Een erg leuke ervaring.

Een eindeloze trage marathon geeft een mens een moment van overpeinzing, bezinning, zelfs wat in het reine komen met jezelf. Ik heb voor me zelf gisteren een beslissing genomen tijdens het pinguinwaggelen waar ik niet meteen zal op terugkomen. 16x gestart en 15x gefinisht in een volledig triatlon. Er zullen er het mij niet te snel nadoen maar het is goed geweest. 15 is een rond getal en ik kan het niet langer opbrengen om nog zo af te zien in een race en ook aan de trainingen beleef ik veel minder plezier dan vroeger. Mijn lijf wil ook niet meer. Ik hou aan elke race een mooie of minder mooie drinkbus over. Elke bus heeft zijn eigen verhaal. Een halve of kwarttriatlon zal wellicht nog wel enkele keren op het programma staan maar voor de rest is goed zo! Het mag zijn!

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
Comments Off on 15 is een mooi rond getal  comments 
© Copyright Bart Thijs 2012
credit